sobota, 11 stycznia 2014

Stereotypy

Jak łatwo skrzywdzić kogoś, nawet nie pozwalając tej osobie na wypowiedzenie się, wie chyba każdy z nas. Wiele ludzi zostało skazanych na porażkę już na początku, bo byli innej rasy, innego koloru skóry, innej religii, innej orientacji, innego światopoglądu. Bo pochodzili z kraju, który uchodzi za biedny, agresywny, powolny lub wprost przeciwnie- wybitnie nadpobudliwy. Czy umiemy odgonić się od stereotypów i poznając człowieka chcemy widzieć Go jako kogoś kto ma u nas czystą kartę?

Przykład:

Piotr od urodzenia był niepełnosprawny. Fakt ten sprawiał, że chłopak nigdy nie zastanawiał się nad tym czemu los go tak okrutnie skrzywdził. Zwyczajnie, taki przyszedł na świat i taki miał z tego świata odejść. Mimo tego, że nie chodził odczuwał wielką pasję: muzykę, a konkretnie taniec. Jego serce wybijało każdy rytm piosenki, tak jakby te niewładne nogi chciały porwać go do szalonej, roztańczonej zabawy. Gdy przeczytał w gazecie o kursie tańca dla osób jeżdżących na wózkach inwalidzkich pomyślał, że to szansa i znak z góry, że powinien zrobić coś nowego w swoim życiu. Pierwsze zajęcie odkryły, jak niesamowity talent tkwi w tym pogodnym chłopaku. Świetnie dogadywał się ze swoją partnerką, która była w pełni sprawna. Pary były mieszane, a Piotr trafił na osobę chodzącą. Początkowo bał się Jej reakcji, ale Kasia okazała się pogodną i ciepłą osobą, której niepełnosprawność chłopaka wcale nie przeszkadzała. Po roku intensywnych treningów zaczęli wygrywać konkursy i turnieje taneczne. Ich instruktorka namówiła ich, by spróbowali swych sił na równi z tancerzami w pełni sprawnymi. Gdy pojawili się na jednym z pokazów tanecznych, inni uczestnicy spoglądali na Kasię i Piotra z politowaniem. Dawali im odczuć, że nigdy nie będą tak dobrzy jak pary sprawnych tancerzy. Jakie było ich zdziwienie, gdy Kasia i Piotr pokazali swój trudny jak na ich warunki układ bez najmniejszego błędu. Mimo swojego zadowolenia, chłopak czuł presję, że wszyscy patrzą na niego przez pryzmat jego kalectwa. Cieszył się jednak, że udowodnił im, że jeśli ma się talent- to sprawność czy jej brak nie ma dużego znaczenia. Upewnił tym faktem nie tylko ich, ale i siebie.

Krótka historia Piotra może dać nam wiele do myślenia. Otoczenie w pełni sprawnych ludzi, utalentowanych tancerzy od razu skreśliło chłopaka bo był na wózku, bo nie mógł układać swoich stóp odpowiednio do wymagań każdego stylu tańca. Piotr jednak pokazał, że talent, który posiada może być zaprezentowany od innej strony równie skutecznie i efektownie, jak  przez profesjonalnych tancerzy. 
Tak łatwo kogoś ocenić, skrzywdzić już na początku.. Czy sami byśmy tego chcieli? Zastanówmy się nad tym, gdy następnym razem poznamy kogoś, kto będzie pragnął naszej akceptacji.

9 komentarzy:

  1. Czasami sama łapię się na tym, że myślę stereotypami, a potem mi głupio.

    OdpowiedzUsuń
  2. Stereotypy stereotypy... czyli coś, o czym się dużo mówi, ale każdy i tak robi swoje. W dzisiejszym świecie, zresztą nie tylko, bez stereotypów żyć nie sposób. Każdy ma jakąś "matrycę", sposób na szufladkowanie poznanych person. Czy to złe? Nie stać nas na indywidualne podejście do każdego. Do kilku, może kilkunastu - jak najbardziej, ale do wszystkich? W życiu.
    Choć z drugiej strony... cóż, naszą opinię o innych powinniśmy zachowywać dla siebie. Kogo ona obchodzi?
    I jeszcze jedno: szacunek. Szacunek należy się każdemu. Każdy ma swoją historię i bagaż doświadczeń.

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie cierpię stereotypów i ludzi, którzy się nimi sugerują ... Ja uważam, że kazdy ma równy start. Ludzie mają w sobie ogromny potencjał, ktory potrafi niejednokrotnie zaskoczyc ...

    OdpowiedzUsuń
  4. ja jestem zdania, że ludzie nabiorą szacunku do osób takich jak Piotr, wtedy kiedy odczują dokładnie to samo. kiedy spotkają ich jakiekolwiek przykrości w życiu.

    kiedyś oglądałam reklamówkę czy filmik, na którym osoby niepełnosprawne grały mecz koszykówki. z początku myślałam, że wszyscy tam są faktycznie niepełnosprawni, ale na końcu została tylko jedna osoba na wózku. wszyscy usiedli na wózkach tylko po to by mieć równe szanse, by tamtemu chłopakowi było dobrze grać.

    OdpowiedzUsuń
  5. ludzie zawsze będą oceniać - uwielbiają czuć się lepsi od innych, mieć tematy do rozmów, do śmiechu.. taka nasza okrutna natura. takie podziały są okropne.

    OdpowiedzUsuń
  6. każdy z nas pewnie przynajmniej raz ocenił kogoś po pozorach, kierując się stereotypami, zawsze tego nie lubię w sobie, dlatego staram się traktować innych, jak sama chciałabym być traktowana i życzę wszystkim takiego podejścia :)
    pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Powiem krótko - stereotypy są łatwe, bo nie wymagają zbytniego myślenia. A myślenie, jak wiemy, niektórych bardzo uwiera.

    OdpowiedzUsuń
  8. Zgadzam się w pełni, nie powinno oceniać się ludzi przed ich poznaniem. Prawda jest taka, że na odwrót też często bywa - wydaje się nam, że ktoś jest w porządku albo kogoś dobrze znamy, a potem potrafi nam wbić nóż w plecy.

    OdpowiedzUsuń